Δευτέρα 11 Μαΐου 2009

Μα καλά... καθόλου τσίπα δεν έχουν επάνω τους;


Η τσίπα είναι λέξη σλαβικής, κατά πάσα πιθανότητα, προελεύσεως, που σημαίνει πέτσα, αλλά εναλλακτικά αναφέρεται και στην παχιά κρούστα των γαλακτοκομικών προϊόντων.

Υπάρχει και μια άλλη εκδοχή, ότι η σημασία της ντροπής βγήκε από την αρχική σημασία της λέξης (πέπλος, τσεμπέρι), επειδή η γυναίκα που κυκλοφορούσε ακάλυπτη ήταν (όπως θεωρείται ακόμα σε ισλαμικές χώρες) αδιάντροπη, ξετσίπωτη.

Μεταφορικά αναφέρεται στη ντροπή και την έλλειψη ηθικής συμπεριφοράς, με σημείο αναφοράς τη σεξουαλική ηθική. Ο μη έχων τσίπα -ξετσίπωτος- είναι ο ξεδιάντροπος, ωσάν δεν έχει δέρμα, ο άσεμνος, ο ανήθικος χωρίς κανέναν φραγμό. Η γυναίκα ελευθέριων ηθών συχνάκις αποκαλείται ξετσίπωτη.

Μια χιουμοριστική άποψη θέλει η τσίπα να είναι το θυληκό του τσιπ.Όπως το τσιπ, έτσι και η τσίπα είτε υπάρχει εξαρχής στο σύστημα, είτε εμφυτεύεται κατά τη διάρκεια της ωφέλιμης ζωής του ατόμου-συστήματος προς βελτίωσιν των ήδη άθλιων χαρακτηριστικών του.

Στα δικά μας τώρα...

Η Κυβέρνηση της Ελλάδος, Υπ. Οικονομίας και Οικονομικών, ΠΡΟΚΗΡΥΣΣΕΙ διεθνή ανοικτό μειοδοτικό διαγωνισμό, με σφραγισμένες προσφορές, με κριτήριο κατακύρωσης τη χαμηλότερη τιμή, για την ανάδειξη εργολάβου τοποθέτησης τσίπας στα κυβερνητικά στελέχη.

Οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να παραλάβουν την περίληψη διακύρηξης του έργου από το ΚΕΠ της γειτονιάς τους.

Κάπως έτσι θα έπρεπε να πράξει η Κυβέρνηση...για να πείσει το λαό.

Εκτός αν θεωρεί ότι έχει κλείσει τον κύκλο της και δεν την ενδιαφέρει ο λαός.

Όλα αυτά που ο ισχυρός κ. Καραμαλής περί καταπολέμησης της διαφθοράς και νταβατζήδων, επαγγελόταν πριν τις εκλογές του 2004, κατάφερε να κουκουλώσει-συγκαλύψει ή ακόμα και να παραγράψει στα 5 χρόνια διακυβέρνησης της Ν. Δημοκρατίας...

Και αφού μετά από 5 χρόνια πολιτικής απραξίας με τις γνωστές συνέπειες, κουράστηκε, αγόρασε το GRAN TURISMO 5 PROLOGUE PLATINUM μέσω e-shop -για να την βγεί στον ΓΑΠ σχετικά με την τεχνολογία-, έλιωσε κάμποσες μέρες και ξεχουράστηκε.Χαλάρωσε που λέμε.

Άλλωστε είχε φτάσει η ώρα να κυβερνήσει...

Πάει μια βόλτα από τη Βουλή και τί να δεί; Της πουτ... εεε με συγχωρείτε, της τρελής από τα σκάνδαλα. Κοινοβουλευτικές επιτροπές, ψηφοφορίες, ρεπορτάζ , ειδήσεις, παράθυρα, αποκλίνουσες συμπεριφορές πρωην Υπουργών, συγκλίνουσες νυν, για να μην χαθεί η κουτάλα κλπ.

Θυμηθείτε ότι όλο αυτό το διάστημα δεν είχε παρακολουθήσει το κεντρικο δελτίο ειδήσεων του Μεγάλου Καναλιού γιατί το Play ήταν συνδεδεμένο στη μεγάλη (που λέει και ο πατέρας μου) LCD 42" FULL HD στο σαλόνι...

Πλησίαζαν και οι Ευρωεκλογές και με το που είδε την κατάσταση λοιπόν λέει δε γαμ... εεε με συγχωρείτε και πάλι, δεν πάει στην ευχή...ας την κλείσουμε.

Και πήρε την απόφαση να κλείσει τη Βουλή...Ούτε σκάνδαλα,ούτε σκοτούρες,ούτε ερωτήσεις, ούτε επερωτήσεις,ούτε διαβιβάσεις δικογραφιών κλπ.

..........................................................................................................

Μα καλά... καθόλου τσίπα δεν έχουν επάνω τους;

Κυριακή 3 Μαΐου 2009

Οι αλήθειες των άλλων


Διάβασα το βιβλίο του Νίκου Θέμελη χωρίς να έχω επηρρεαστεί από κριτικές και μή γνωρίζοντας το περιεχόμενό του.
Εκείνο που το κάνει να ξεχωρίζει από τα άλλα, δεν είναι ο τρόπος με τον οποίο ο συγγραφέας αποτυπώνει το τοπίο που εκτυλίσσεται κάθε φορά η ιστορία, δίνοντας τέτοιες και τόσες λεπτομέρειες, ώστε να νομίζεις ότι ζεις μέσα του.
Είναι η εντύπωση που σου προκαλεί ότι πολλές φορές συμβιβάζεσαι με τις αλήθειες των άλλων...Και αυτό για να πετύχεις όλα όσα ονειρεύεσαι να γίνεις. Μετρώντας τις αντοχές σου.
Τα τραύματα, οι επώδυνες εμπειρίες, η αγάπη, ο θάνατος, τα εμπόδια της ζωής, οι τραγικές στιγμές του ανθρώπου -που όλοι μας έχουμε περάσει-, η προσπάθεια...
Γνώριμες μνήμες, σε ταξιδεύουν σε άλλες εποχές με τα ίδια ελλατώματα της κοινωνίας...

Παρασκευή 1 Μαΐου 2009

Το Κ υκλάμινο(Γ. Ρίτσος)


Μικρό πουλί τριανταφυλλί
δεμένο με κλωστίτσα
με τα σγουρά φτεράκια του

στον ήλιο πεταρίζει

Κι αν το τηράξεις μια φορά
θα σου χαμογελάσει
κι αν το τηράξεις δυο και τρεις
θ' αρχίσεις το τραγούδι

Πέμπτη 30 Απριλίου 2009

Ψήφος κατα ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ....

Εδώ και μέρες γίνεται λόγος για την "ψήφο κατά συνείδηση" των βουλευτών, της κυβέρνησης κυρίως, σε διάφορες ψηφοφορίες εντός του κοινοβουλίου.


Και είναι σχεδόν χαζό το ερώτημα, γιατί μιλάμε για το αυτονόητο; Διότι γνωρίζουμε ότι ο κάθε βουλευτής δεν επιτρέπεται να έχει δική του γνώμη, ή τουλάχιστον να την εκφράζει σε τέτοιου είδους κρίσιμες ψηφοφορίες, δια της συνειδητής του ψήφου (λες και υπήρχε περίπτωση να ήταν ασυνείδητη...).

Υπάρχει μια συνειδητή -προσέξτε το- επιλογή, οι βουλευτές κάθε κόμματος να ακολουθούν μια κοινή στρατηγική σε συγκεκριμένα ζητήματα, όπως μια ψηφοφορία, λες και δεν μπορεί ένας να έχει αντίθετη άποψη στους 151 της πλειοψηφίας, στους 102 της μείζονος μειοψηφίας, ακόμα και στους 10 της ελάσσονος μειοψηφίας.

Ας μπούμε όμως στο “ψητό” και ας ερευνήσουμε τη συνείδηση από φιλολογικής, φιλοσοφικής, βιολογικής και όχι μόνο πλευράς…

Ψάχνοντας στο διαδικτυακό λεξικό την ερμηνεία της έννοιας "συνείδηση " με έκπληξη διαπίστωσα ότι δεν είναι αυτό ακριβώς που νομίζουμε χρησιμοποιώντας την στον καθημερινό μας λόγο.

Ετυμολογικά: προέρχεται από τη λέξη είδηση (συν + είδηση, αρχαία ελληνική οίδα ).

Σαν ερμηνεία δίνεται: Η κατάσταση που υποδηλώνει το επίπεδο εγρήγορσης του ατόμου, οι διαδικασίες δηλαδή μέσω των οποίων ο άνθρωπος ολοκληρώνει πληροφορίες από διάφορες πηγές, προκειμένου να ρυθμίσει την συμπεριφορά του. Επίσης είναι εκείνη η κατάσταση του οργανισμού που επιτρέπει στο άτομο, όχι μόνο να αναπτύξει τις λειτουργίες που είναι απαραίτητες, ώστε να γνωρίζει το περιβάλλον του και τα συμβαίνοντα γύρω του αλλά και τον ίδιο του τον εαυτό.

Για την ψυχολογία: “συνείδηση” είναι η ανώτερη ψυχοπνευματική λειτουργία, πιστοποιητικό της προσωπικότητας κάθε ατόμου.

Βιολογικά: πρόκειται για το φαινόμενο εκείνο το οποίο μπορεί να συγκριθεί με την πέψη αλλά δεν μπορεί να μελετηθεί πλήρως εφόσον δεν γνωρίζουμε πως λειτουργεί ο εγκέφαλος, η πραγματική ύλη δηλαδή της συνείδησης.

Στην Φιλοσοφία: υπάρχουν δύο θεωρίες εκ διαμέτρου αντίθετες, η ιδεαλιστική που λέει ότι η συνείδηση υπάρχει στον άνθρωπο από την εμφάνισή του στον κόσμο και βρίσκεται πάνω από την πραγματικότητα, και η υλιστική που βλέπει την συνείδηση ως καρπό των εξωτερικών αντικειμενικών συνθηκών.

Υπάρχει η ατομική συνείδηση, που αφορά ένα άτομο και η κοινωνική που αναφέρεται στην συνολική αντίληψη της κοινωνίας πάνω στα βασικότερα ζητήματα (δηλ. ηθικοί νόμοι, ήθη και έθιμα).

Παρατράβηξε όμως η ιστορία της έρευνας. Στην ανάλυση τώρα. Όλα αυτά ή μάλλον τα περισσότερα τα υπονοούμε όταν λέμε κάποιον “ασυνείδητο” οδηγό.

Αλλά σε καμία περίπτωση δεν εννοούμε όλα τα παραπάνω…

Συνειδητά το μεγαλύτερο ποσοστό της ελληνικής κοινωνίας ψηφίζει τα δύο μεγαλύτερα κόμματα, διαπιστώνοντας την αδυναμία των υπολοίπων να προτείνουν μια ρεαλιστική, εναλλακτική, κυβερνητική άποψη, αντιθέτως πολλές φορές να έχουν ουτοπικές και ακραίες αντιλήψεις.

Συνείδηση έχουμε όλοι.

Εκείνο που μας λείπει, είναι η αυτοσυνείδηση ή αυτοεπίγνωση. Η επίγνωση που έχει κάθε άτομο για τον εαυτό του ως υποκείμενο. Η ικανότητα αναγνώρισης του εαυτού, που έχουν μόνο οι χιμπατζήδες, οι ουρακοτάγκοι και οι άνθρωποι.

Μένει να το αποδείξουμε…

Σάββατο 18 Απριλίου 2009

ROCK... τροπάρια!!!

Δείτε μια διαφορετική "rock" εκδοχή των τροπαρίων της Μεγάλης Παρασκευής...